Art. 3. u.e.l. Forma ewidencji ludności

Ewidencję ludności prowadzi się w Powszechnym Elektronicznym Systemie Ewidencji Ludności, który stanowi rejestr PESEL, oraz w rejestrach mieszkańców, prowadzonych w systemie teleinformatycznym.

Komentarz do Art. 3. uel

Przepis określa, w jakich systemach prowadzona jest ewidencja ludności. Wskazuje dwa podstawowe rozwiązania organizacyjne: Powszechny Elektroniczny System Ewidencji Ludności, określany jako rejestr PESEL, oraz rejestry mieszkańców prowadzone w systemie teleinformatycznym.

Znaczenie tego przepisu polega na wskazaniu formalnej i technicznej struktury ewidencji. Rejestr PESEL stanowi element centralny, ponieważ przepis utożsamia go z Powszechnym Elektronicznym Systemem Ewidencji Ludności. Odrębnie funkcjonują rejestry mieszkańców. Ich wspólną cechą jest elektroniczny sposób prowadzenia, ponieważ przepis wymaga, aby były prowadzone w systemie teleinformatycznym.

Regulacja nie opisuje danych ujmowanych w tych rejestrach, zasad ich aktualizowania ani podmiotów odpowiedzialnych za poszczególne czynności. Nie określa również procedury uzyskiwania informacji. Jej zakres ogranicza się do wskazania, że ewidencja ludności jest prowadzona w określonych, elektronicznych rejestrach. W praktyce oznacza to, że przepis wyznacza podstawowy model funkcjonowania ewidencji, rozróżniając rejestr PESEL i rejestry mieszkańców, bez przesądzania w tym miejscu o szczegółowej zawartości lub obsłudze tych systemów.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 384.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2. uel Art. 4. uel