Art. 128. Niezgłoszenie wniosku o upadłość zgrupowania

Kto, będąc zarządcą zgrupowania albo jego likwidatorem, nie zgłasza wniosku o upadłość zgrupowania pomimo powstania warunków uzasadniających jego upadłość według przepisów o postępowaniu upadłościowym i naprawczym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Komentarz do Art. 128.

Przepis określa odpowiedzialność za zaniechanie złożenia wniosku o upadłość zgrupowania. Dotyczy dwóch kategorii osób, które pełnią szczególne funkcje w zgrupowaniu: jego zarządcy albo likwidatora. Odpowiedzialność powstaje wtedy, gdy osoba taka nie zgłasza wniosku, mimo że zaistniały warunki uzasadniające upadłość zgrupowania według przepisów o postępowaniu upadłościowym i naprawczym.

Znaczenie przepisu polega na powiązaniu obowiązku działania z obiektywnym wystąpieniem przesłanek upadłości. Sam fakt pełnienia funkcji zarządcy lub likwidatora nie jest wystarczający do zastosowania sankcji. Konieczne jest również zaniechanie zgłoszenia wniosku oraz istnienie warunków, które uzasadniają upadłość zgrupowania. Przepis nie opisuje tych warunków, lecz odsyła w tym zakresie do przepisów o postępowaniu upadłościowym i naprawczym.

Za opisane zachowanie przewidziano trzy rodzaje kar: grzywnę, karę ograniczenia wolności albo karę pozbawienia wolności do roku. Są to sankcje ujęte alternatywnie, co oznacza, że przepis wskazuje kilka możliwych rodzajów kary za ten sam czyn. Regulacja podkreśla osobistą odpowiedzialność zarządcy i likwidatora za brak zgłoszenia wniosku w sytuacji, w której upadłość zgrupowania jest uzasadniona. Praktycznie wyznacza więc konsekwencje zaniechania czynności związanej z rozpoczęciem postępowania upadłościowego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 259.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 127.Art. 129.