Art. 16. Opłaty za badania i ocenę dokumentacji produktu

1. W przypadku stwierdzenia, że produkt związany z energią nie spełnia wymagań określonych w etykiecie lub w karcie informacyjnej produktu, opłaty związane z badaniami, o których mowa w art. 13 ust. 2 lub 3, oraz oceną dokumentacji ponosi dostawca.

2. Wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, organ kontrolujący ustala, w drodze decyzji, na podstawie kosztów poniesionych w związku z badaniami produktu związanego z energią oraz oceną jego dokumentacji.

3. Opłaty, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa.

Komentarz do Art. 16.

Przepis określa finansowe konsekwencje stwierdzenia, że produkt związany z energią nie spełnia wymagań przedstawionych w etykiecie lub w karcie informacyjnej produktu. W takiej sytuacji dostawca ponosi opłaty związane z badaniami, o których mowa w art. 13 ust. 2 lub 3, a także z oceną dokumentacji produktu.

Obowiązek zapłaty powstaje po stwierdzeniu niezgodności produktu z informacjami zawartymi w etykiecie lub karcie informacyjnej. Przepis nie określa jednej, stałej wysokości opłat. Ich kwotę ustala organ kontrolujący w drodze decyzji, uwzględniając koszty poniesione w związku z badaniami produktu związanego z energią oraz oceną jego dokumentacji. Oznacza to, że wysokość należności jest powiązana z rzeczywistymi kosztami tych czynności.

Regulacja wskazuje również odbiorcę uzyskanych opłat. Stanowią one dochód budżetu państwa. Przepis wiąże więc trzy elementy: stwierdzenie niespełnienia wymagań, obciążenie dostawcy kosztami badań i oceny dokumentacji oraz ustalenie tych kosztów przez organ kontrolujący w decyzji. Płatność nie jest określana bezpośrednio w przepisie, lecz wynika z kosztów poniesionych przy weryfikacji produktu i jego dokumentacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2012 r. poz. 1203.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 15.Art. 16a.