Art. 9. Wygaśnięcie prawa do okresowej emerytury kapitałowej

Prawo do okresowej emerytury kapitałowej wygasa:

1) w przypadku śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego;

2) z dniem poprzedzającym dzień, w którym członek otwartego funduszu emerytalnego ukończył

65. rok życia;

3) w przypadku wyczerpania środków zewidencjonowanych na subkoncie.

Komentarz do Art. 9.

Przepis określa trzy sytuacje, w których wygasa prawo do okresowej emerytury kapitałowej. Dotyczy ono członka otwartego funduszu emerytalnego, a ustanie prawa jest powiązane z jego śmiercią, osiągnięciem określonego wieku albo wyczerpaniem środków zapisanych na subkoncie.

Prawo wygasa:

w przypadku śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego. Jest to przesłanka związana bezpośrednio z osobą uprawnioną;
z dniem poprzedzającym dzień ukończenia 65. roku życia. Oznacza to, że wskazany w przepisie dzień poprzedzający ukończenie tego wieku jest ostatnim dniem, do którego prawo trwa na podstawie tego przepisu;
w przypadku wyczerpania środków zewidencjonowanych na subkoncie. Wyczerpanie tych środków stanowi samodzielną przesłankę wygaśnięcia prawa.

Wymienione sytuacje są odrębnymi podstawami ustania prawa. Przepis nie uzależnia wygaśnięcia od jednego wspólnego warunku, lecz wskazuje zdarzenia, które prowadzą do tego skutku. Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że okresowa emerytura kapitałowa nie przysługuje bezterminowo. Jej trwanie jest ograniczone zarówno zdarzeniem dotyczącym członka funduszu, osiągnięciem 65. roku życia, jak i stanem środków zewidencjonowanych na subkoncie. Gdy wystąpi jedna z tych okoliczności, prawo wygasa zgodnie z zasadą określoną w przepisie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2008 r. poz. 1507.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 8.Art. 11.