Art. 12. Ustalenie prawa i wysokości emerytury kapitałowej

1. Prawo do emerytury kapitałowej i jej wysokość ustala Zakład Ubezpieczeń Społecznych, w drodze decyzji, na podstawie wniosku o ustalenie prawa do emerytury złożonego przez członka otwartego funduszu emerytalnego.

2. Złożenie wniosku, o którym mowa w ust. 1, oznacza jednocześnie złożenie wniosku o ustalenie prawa do emerytury, o której mowa w art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, i emeryturę kapitałową.

Komentarz do Art. 12.

Przepis określa sposób ustalania prawa do emerytury kapitałowej oraz jej wysokości. Czynności te wykonuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych, a ich wynikiem jest decyzja. Podstawą wydania decyzji jest wniosek o ustalenie prawa do emerytury złożony przez członka otwartego funduszu emerytalnego.

Regulacja wskazuje więc zarówno organ właściwy do rozstrzygnięcia sprawy, jak i osobę uprawnioną do złożenia wniosku. Samo członkostwo w otwartym funduszu emerytalnym nie zastępuje wniosku, ponieważ przepis wiąże ustalenie prawa i wysokości emerytury kapitałowej z jego złożeniem.

Istotne znaczenie ma również skutek wniosku określonego w ust. 1. Złożenie go oznacza jednocześnie złożenie wniosku o ustalenie prawa do emerytury, o której mowa w art. 24 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, oraz emerytury kapitałowej. Wniosek obejmuje zatem oba wskazane świadczenia. Przepis łączy te sprawy na etapie składania wniosku, a ZUS ustala prawo do emerytury kapitałowej i jej wysokość w drodze decyzji. Dzięki temu jedno złożone pismo wywołuje skutek dotyczący obu rodzajów emerytury wymienionych w regulacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2008 r. poz. 1507.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 11.Art. 13.