Art. 97. Zbieg prawa do świadczeń polskich i zagranicznych

Osobom uprawnionym do emerytury lub renty oraz do świadczeń o charakterze rentowym z instytucji zagranicznych świadczenia przysługujące na podstawie ustawy wypłaca się w wysokości w niej określonej, jeżeli umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej.

Komentarz do Art. 97.

Przepis określa zasadę wypłaty świadczeń osobom, które są uprawnione do emerytury lub renty, a także do świadczeń o charakterze rentowym z instytucji zagranicznych. Chodzi o świadczenia przysługujące na podstawie ustawy, które co do zasady wypłaca się w wysokości określonej w jej przepisach.

Reguła obejmuje dwa podstawowe elementy. Po pierwsze, wskazuje krąg osób uprawnionych, czyli osoby mające prawo do emerytury lub renty oraz osoby uprawnione do świadczeń o charakterze rentowym z instytucji zagranicznych. Po drugie, określa sposób ustalenia wysokości wypłaty, odwołując się do wysokości wskazanej w ustawie.

Przepis przewiduje jednak wyjątek związany z umowami międzynarodowymi. Jeżeli taka umowa reguluje daną kwestię odmiennie, świadczenie nie musi być wypłacane w wysokości wynikającej wyłącznie z ustawy. Oznacza to, że wysokość świadczenia może zależeć nie tylko od regulacji ustawowej, lecz także od postanowień umowy międzynarodowej. Znaczenie praktyczne przepisu polega więc na wskazaniu podstawowej zasady wypłaty oraz zastrzeżeniu, że w stosunkach objętych umowami międzynarodowymi zastosowanie może mieć odmienna regulacja.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1251.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 96.Art. 98.