Przejdź do treści

Art. 70. Prawo do renty rodzinnej wdowy

Zmiana została uchwalona, ale ustawa zmieniająca nie została jeszcze ogłoszona. Obowiązuje brzmienie dotychczasowe. Zmiana obejmie: ust. 5. Podstawa: Ustawa Przepisy wprowadzające ustawę o statusie osoby najbliższej w związku i umowie o wspólnym pożyciu.
Zobacz zapowiedziane brzmienie

Ten tekst jeszcze nie obowiązuje. Zacznie obowiązywać po ogłoszeniu ustawy zmieniającej.

5. Przepisy ust. 1–4 stosuje się odpowiednio do wdowca i strony umowy o wspólnym pożyciu (osoby po ustaniu umowy o wspólnym pożyciu w następstwie śmierci strony umowy o wspólnym pożyciu).

5. Przepisy ust. 1–4 stosuje się odpowiednio do wdowca i strony umowy o wspólnym pożyciu (osoby po ustaniu umowy o wspólnym pożyciu w następstwie śmierci strony umowy o wspólnym pożyciu).

5. Przepisy ust. 1–4 stosuje się odpowiednio do wdowca i strony umowy o wspólnym pożyciu (osoby po ustaniu umowy o wspólnym pożyciu w następstwie śmierci strony umowy o wspólnym pożyciu).

5. Przepisy ust. 1–4 stosuje się odpowiednio do wdowca i strony umowy o wspólnym pożyciu (osoby po ustaniu umowy o wspólnym pożyciu w następstwie śmierci strony umowy o wspólnym pożyciu).

5. Przepisy ust. 1–4 stosuje się odpowiednio do wdowca i strony umowy o wspólnym pożyciu (osoby po ustaniu umowy o wspólnym pożyciu w następstwie śmierci strony umowy o wspólnym pożyciu).

5. Przepisy ust. 1–4 stosuje się odpowiednio do wdowca i strony umowy o wspólnym pożyciu (osoby po ustaniu umowy o wspólnym pożyciu w następstwie śmierci strony umowy o wspólnym pożyciu).

5. Przepisy ust. 1–4 stosuje się odpowiednio do wdowca i strony umowy o wspólnym pożyciu (osoby po ustaniu umowy o wspólnym pożyciu w następstwie śmierci strony umowy o wspólnym pożyciu).

5. Przepisy ust. 1–4 stosuje się odpowiednio do wdowca i strony umowy o wspólnym pożyciu (osoby po ustaniu umowy o wspólnym pożyciu w następstwie śmierci strony umowy o wspólnym pożyciu).

5. Przepisy ust. 1–4 stosuje się odpowiednio do wdowca i strony umowy o wspólnym pożyciu (osoby po ustaniu umowy o wspólnym pożyciu w następstwie śmierci strony umowy o wspólnym pożyciu).

5. Przepisy ust. 1–4 stosuje się odpowiednio do wdowca i strony umowy o wspólnym pożyciu (osoby po ustaniu umowy o wspólnym pożyciu w następstwie śmierci strony umowy o wspólnym pożyciu).

1. Wdowa ma prawo do renty rodzinnej, jeżeli:
1) w chwili śmierci męża osiągnęła wiek 50 lat lub była niezdolna do pracy albo
2) wychowuje co najmniej jedno z dzieci, wnuków lub rodzeństwa uprawnione do renty rodzinnej po zmarłym mężu, które nie osiągnęło 16 lat, a jeżeli kształci się w szkole - 18 lat życia, lub jeżeli sprawuje pieczę nad dzieckiem całkowicie niezdolnym do pracy oraz do samodzielnej egzystencji lub całkowicie niezdolnym do pracy, uprawnionym do renty rodzinnej.
2. Prawo do renty rodzinnej nabywa również wdowa, która osiągnęła wiek 50 lat lub stała się niezdolna do pracy po śmierci męża, nie później jednak niż w ciągu 5 lat od jego śmierci lub od zaprzestania wychowywania osób wymienionych w ust. 1 pkt 2.
3.5 Małżonka rozwiedziona lub wdowa, która do dnia śmierci męża nie pozostawała z nim we wspólności małżeńskiej, ma prawo do renty rodzinnej, jeżeli oprócz spełnienia warunków określonych w ust. 1 lub 2 miała w dniu śmierci męża prawo do alimentów z jego strony ustalone wyrokiem lub ugodą sądową.
4. Wdowa niespełniająca warunków do renty rodzinnej określonych w ust. 1 lub 2 i niemająca niezbędnych źródeł utrzymania ma prawo do okresowej renty rodzinnej:
1) przez okres jednego roku od chwili śmierci męża;
2) w okresie uczestniczenia w zorganizowanym szkoleniu mającym na celu uzyskanie kwalifikacji do wykonywania pracy zarobkowej, nie dłużej jednak niż przez 2 lata od chwili śmierci męża.
5. Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do wdowca.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1251.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.