Art. 97. Wypłata świadczeń z udziałem instytucji zagranicznych

Osobom uprawnionym do emerytury lub renty oraz do świadczeń o charakterze rentowym z instytucji zagranicznych świadczenia przysługujące na podstawie ustawy wypłaca się w wysokości w niej określonej, jeżeli umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej.

Komentarz do Art. 97.

Przepis określa zasadę ustalania wysokości świadczeń wypłacanych osobom uprawnionym do emerytury lub renty, a także osobom uprawnionym do świadczeń o charakterze rentowym z instytucji zagranicznych. Chodzi o świadczenia przysługujące na podstawie tej ustawy. Co do zasady wypłaca się je w wysokości określonej w ustawie, co oznacza, że wysokość świadczenia wynika z jej regulacji, a nie z samego faktu pochodzenia świadczenia z instytucji zagranicznej.

Kluczowe znaczenie ma końcowe zastrzeżenie: zasada ustawowej wysokości obowiązuje tylko wtedy, gdy umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej. Przepis ustanawia więc regułę ogólną, ale dopuszcza odstępstwo wynikające z umowy międzynarodowej. Jeżeli taka umowa przewiduje odmienne rozwiązanie, pierwszeństwo ma ustalenie w niej zawarte.

W praktyce przepis wskazuje, że przy wypłacie świadczeń nie wystarczy odwołać się wyłącznie do samej ustawy. Należy również uwzględnić, czy w danej sprawie zastosowanie znajduje umowa międzynarodowa i czy reguluje ona tę kwestię odmiennie. Artykuł nie określa samodzielnie konkretnej kwoty ani sposobu jej wyliczenia. Potwierdza natomiast, że wysokość świadczeń wynika z ustawy, z zastrzeżeniem modyfikacji przewidzianej w umowie międzynarodowej. Enuncjowana zasada obejmuje zarówno emerytury i renty, jak i świadczenia o charakterze rentowym pochodzące z instytucji zagranicznych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1998 r. poz. 1118.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

emerytury i renty

Art. 96.Art. 98.