Art. 8. Uwzględnianie zagranicznych okresów ubezpieczenia

Przy ustalaniu prawa do emerytury i renty oraz przy obliczaniu ich wysokości uwzględnia się okresy ubezpieczenia za granicą, jeżeli tak stanowią umowy międzynarodowe.

Komentarz do Art. 8.

Przepis określa, w jaki sposób należy traktować okresy ubezpieczenia przebyte za granicą przy ustalaniu świadczeń emerytalno-rentowych. Jego zakres obejmuje dwa odrębne etapy: ustalanie samego prawa do emerytury lub renty oraz obliczanie wysokości tych świadczeń. Okresy zagranicznego ubezpieczenia mogą więc mieć znaczenie zarówno dla odpowiedzi na pytanie, czy dana osoba spełnia warunki do otrzymania świadczenia, jak i dla ustalenia jego wysokości.

Kluczowe znaczenie ma zastrzeżenie zawarte w końcowej części przepisu. Zagraniczne okresy ubezpieczenia uwzględnia się tylko wtedy, gdy przewidują to umowy międzynarodowe. Sam fakt podlegania ubezpieczeniu za granicą nie wynika z tego przepisu jako wystarczająca podstawa do uwzględnienia takiego okresu. Konieczne jest istnienie odpowiedniej regulacji w umowie międzynarodowej.

Przepis nie wskazuje, jakie konkretnie umowy mają zastosowanie, ani nie określa sposobu potwierdzania zagranicznych okresów ubezpieczenia. Jego funkcją jest ustanowienie ogólnej zasady, zgodnie z którą okresy te mogą być brane pod uwagę przy emeryturach i rentach, lecz wyłącznie w granicach wynikających z umów międzynarodowych. W praktyce oznacza to, że znaczenie zagranicznego ubezpieczenia zależy nie tylko od jego rzeczywistego przebycia, ale również od tego, czy możliwość jego uwzględnienia została przewidziana w takim porozumieniu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1998 r. poz. 1118.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

emerytury i renty

Art. 7.Art. 9.