Art. 59. Rodzaj i okres pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy

1. Osobie, która spełniła warunki określone w art. 57, przysługuje:

1) renta stała – jeżeli niezdolność do pracy jest trwała;

2) renta okresowa – jeżeli niezdolność do pracy jest okresowa.

2. Renta okresowa przysługuje przez okres wskazany w decyzji organu rentowego.

Komentarz do Art. 59.

Przepis określa rodzaj renty przysługującej osobie, która spełniła warunki wskazane w art. 57. Rozstrzygające znaczenie ma charakter niezdolności do pracy, czyli to, czy została ona określona jako trwała, czy jako okresowa.

Jeżeli niezdolność do pracy jest trwała, przysługuje renta stała. Jeżeli ma charakter okresowy, przysługuje renta okresowa. Przepis wiąże więc rodzaj świadczenia bezpośrednio z ustalonym okresem trwania niezdolności. Nie reguluje natomiast w tym miejscu samych warunków powstania niezdolności ani przesłanek wskazanych w art. 57, lecz odwołuje się do ich wcześniejszego spełnienia.

W przypadku renty okresowej istotne jest także rozstrzygnięcie organu rentowego dotyczące czasu pobierania świadczenia. Renta ta przysługuje przez okres wskazany w decyzji organu rentowego. Oznacza to, że czas jej wypłaty nie wynika wyłącznie z samego określenia „okresowa”, lecz zostaje wskazany w decyzji. Przepis nie przewiduje analogicznego ograniczenia czasowego przy rencie stałej, ponieważ wiąże ją z trwałą niezdolnością do pracy.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na jasnym rozróżnieniu dwóch form renty. Renta stała jest związana z trwałą niezdolnością do pracy, a renta okresowa z niezdolnością występującą przez określony czas, przy czym w jej przypadku decyzja organu rentowego wskazuje okres przysługiwania świadczenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1998 r. poz. 1118.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 58.Art. 60.