Art. 33. Emerytura dla ubezpieczonych z działalności twórczej lub artystycznej

Osoby urodzone przed dniem 1 stycznia 1949 r., ubezpieczone z tytułu działalności twórczej lub artystycznej, mają prawo do emerytury na warunkach określonych dla pracowników wykonujących działalność twórczą lub artystyczną.

Komentarz do Art. 33.

Przepis określa szczególną podstawę prawa do emerytury dla osób ubezpieczonych z tytułu działalności twórczej lub artystycznej. Obejmuje on wyłącznie osoby należące do grupy wyodrębnionej według momentu urodzenia, a więc urodzone przed granicą czasową wskazaną w przepisie. Drugim warunkiem jest podleganie ubezpieczeniu właśnie z powodu wykonywania działalności twórczej lub artystycznej. Samo wykonywanie takiej działalności nie wystarcza zatem do zastosowania tej regulacji, ponieważ przepis wymaga również odpowiedniego statusu ubezpieczeniowego.

Istotą przepisu jest odesłanie do warunków przewidzianych dla pracowników wykonujących działalność twórczą lub artystyczną. Oznacza to, że prawo do emerytury tej grupy osób nie zostało opisane przez odrębne, szczegółowe przesłanki w tym artykule, lecz zostało powiązane z warunkami właściwymi dla wskazanej kategorii pracowników. Przepis zrównuje więc, w zakresie warunków emerytalnych, osoby ubezpieczone z tytułu działalności twórczej lub artystycznej z pracownikami wykonującymi taki rodzaj działalności.

W praktyce znaczenie art. 33 polega na wskazaniu trzech elementów decydujących o jego zastosowaniu: przynależności do określonej grupy urodzonych, ubezpieczenia z tytułu działalności twórczej lub artystycznej oraz spełniania warunków emerytalnych określonych dla pracowników wykonujących tę działalność. Artykuł nie ustanawia odrębnego katalogu tych warunków, lecz wskazuje właściwy punkt odniesienia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1998 r. poz. 1118.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 32.Art. 39.