Art. 187. Orzekanie o niezdolności do pracy osób uprawnionych do rent

Orzekanie w sprawach niezdolności do pracy osób mających ustalone prawo do renty na podstawie przepisów obowiązujących w dniu 31 sierpnia 1997 r., w przypadkach gdy osoby te mają wyznaczone kontrolne badania stopnia ich niezdolności do pracy, następuje przy zastosowaniu przepisów art. 12–14.

Komentarz do Art. 187.

Przepis określa zasady orzekania o niezdolności do pracy w szczególnej grupie przypadków. Dotyczy osób, które mają już ustalone prawo do renty na podstawie wcześniej obowiązujących przepisów oraz którym wyznaczono kontrolne badania stopnia niezdolności do pracy. W takich sytuacjach ocena niezdolności do pracy następuje z zastosowaniem przepisów art. 12-14.

Znaczenie tego przepisu polega na wskazaniu podstawy prawnej postępowania przy kontrolnym badaniu osoby pobierającej rentę. Nie ustanawia on odrębnych kryteriów oceny ani nie opisuje przebiegu badania. Odsyła w tym zakresie do art. 12-14, co oznacza, że orzekanie w opisanej grupie spraw powinno odbywać się według reguł określonych w tych przepisach. Zakres zastosowania art. 187 wyznaczają łącznie trzy elementy: posiadanie ustalonego prawa do renty, przyznanie tego prawa na podstawie wskazanych w przepisie wcześniejszych regulacji oraz wyznaczenie kontrolnego badania stopnia niezdolności do pracy. Brak któregokolwiek z tych elementów nie mieści się wprost w opisanej sytuacji. Przepis ma więc charakter odsyłający i porządkujący, ponieważ wskazuje, jakie regulacje należy stosować przy ponownej ocenie stopnia niezdolności do pracy osób objętych jego zakresem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1998 r. poz. 1118.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 186.Art. 188.