Art. 143. Potrącenie wyrównania świadczeń przyznanych wstecz

W razie przyznania lub podwyższenia świadczeń za okres wsteczny organ rentowy ma prawo potrącić na zaspokojenie należności, o których mowa w art. 139 ust. 1 pkt 1–2d, 4 i 6–10, kwotę wyrównania należną do miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym wydano decyzję ustalającą prawo do świadczeń lub decyzję ustalającą prawo do świadczeń w podwyższonej wysokości.

Komentarz do Art. 143.

Przepis określa zasady potrącenia z wyrównania świadczenia w sytuacji, gdy świadczenie zostało przyznane za okres wsteczny albo zostało podwyższone za taki okres. Chodzi o przypadki, w których decyzja organu rentowego ustala prawo do świadczenia lub prawo do świadczenia w podwyższonej wysokości.

Organ rentowy ma prawo, a więc przepis przyznaje mu uprawnienie do potrącenia określonej kwoty. Potrącenie może służyć zaspokojeniu należności, o których mowa w art. 139 ust. 1 pkt 1-2d, 4 i 6-10. Zakres należności, które mogą być w ten sposób uwzględnione, wynika z odesłania do wskazanego przepisu i obejmuje wyłącznie wymienione tam punkty.

Przedmiotem potrącenia jest kwota wyrównania należna za okres do miesiąca poprzedzającego miesiąc wydania decyzji. Oznacza to, że przy ustalaniu kwoty wypłacanej za okres wsteczny organ rentowy może pomniejszyć wyrównanie o należności objęte wskazanym odesłaniem. Granicę czasową stanowi miesiąc poprzedzający miesiąc, w którym wydano decyzję ustalającą prawo do świadczenia albo jego podwyższoną wysokość.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że przyznanie lub podwyższenie świadczenia za wcześniejszy okres nie musi prowadzić do wypłaty całego ustalonego wyrównania. Jego część może zostać przeznaczona na zaspokojenie określonych należności, a do wypłaty pozostaje kwota po dokonaniu takiego potrącenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1998 r. poz. 1118.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 142.Art. 143a.