Art. 109. Ponowne ustalenie świadczenia bez obniżenia dotychczasowej kwoty

1. Na wniosek emeryta lub rencisty wysokość emerytury określonej w art. 53 oraz renty ulega ponownemu ustaleniu na zasadach określonych w art. 111–113.

2. Jeżeli w wyniku ponownego ustalenia emerytura lub renta jest niższa, świadczenie przysługuje w dotychczasowej wysokości.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do emerytury obliczonej zgodnie z art. 24a ust. 5 i art. 54a.

Komentarz do Art. 109.

Przepis określa zasady ponownego ustalenia wysokości emerytury lub renty na wniosek osoby pobierającej świadczenie. Dotyczy emerytury określonej w art. 53 oraz renty, a także, przez odpowiednie zastosowanie, emerytury obliczonej zgodnie z art. 24a ust. 5 i art. 54a.

Ponowne ustalenie odbywa się na zasadach wskazanych w art. 111-113. Oznacza to, że sam art. 109 ustanawia możliwość uruchomienia takiej procedury na wniosek emeryta lub rencisty, natomiast szczegółowe zasady obliczeń wynikają z przepisów, do których odsyła ust. 1.

Istotnym elementem regulacji jest ochrona dotychczasowej wysokości świadczenia. Jeżeli po ponownym ustaleniu emerytura lub renta okaże się niższa, świadczenie nadal przysługuje w wysokości obowiązującej przed dokonaniem ponownego ustalenia. Przepis nie przewiduje więc obniżenia świadczenia w następstwie procedury wszczętej na podstawie ust. 1.

W praktyce art. 109 łączy możliwość ponownego ustalenia świadczenia z gwarancją zachowania jego dotychczasowej wysokości, gdy nowe ustalenia byłyby mniej korzystne. Regulacja obejmuje również wskazane w ust. 3 rodzaje emerytur, mimo że zostały one obliczone na podstawie odrębnie wymienionych przepisów.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1998 r. poz. 1118.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

emerytury i renty

Art. 108.Art. 111.