Art. 24. u.e.p.a. Obowiązek zapewnienia możliwości bunkrowania statków gazem ziemnym LNG w portach należących do sieci TEN-T

Podmiot zarządzający portem należącym do sieci bazowej TEN-T zapewnia, aby w tym porcie był dostępny punkt bunkrowania skroplonego gazu ziemnego (LNG).

Komentarz do Art. 24. uepa

Przepis ustanawia obowiązek po stronie podmiotu zarządzającego portem należącym do sieci bazowej TEN-T. Podmiot ten ma zapewnić, aby w porcie był dostępny punkt bunkrowania skroplonego gazu ziemnego, oznaczonego skrótem LNG. Regulacja określa więc zarówno adresata obowiązku, jak i wymagany element infrastruktury portowej.

Kluczowe znaczenie ma kryterium przynależności portu do sieci bazowej TEN-T. Obowiązek dotyczy podmiotu zarządzającego właśnie takim portem, a nie każdego portu. Przepis nie wskazuje sposobu realizacji tego obowiązku, parametrów punktu bunkrowania ani zasad jego funkcjonowania. Nie określa również, kto może korzystać z punktu, w jakich godzinach ma on działać ani jakie wymagania techniczne powinien spełniać. Nakazuje natomiast zapewnienie jego dostępności w porcie.

W praktyce regulacja przesądza, że w porcie objętym jej zakresem ma istnieć możliwość bunkrowania, czyli zaopatrywania w skroplony gaz ziemny. Odpowiedzialność za zapewnienie tej możliwości przypisano podmiotowi zarządzającemu portem. Przepis wiąże zatem funkcjonowanie portu należącego do sieci bazowej TEN-T z obowiązkiem zapewnienia określonego rodzaju infrastruktury, przeznaczonej do obsługi LNG. Wymóg odnosi się do dostępności punktu w porcie, a nie do wskazanych w przepisie działań innych podmiotów.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1289.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 23. uepa Art. 25. uepa