Art. 41. Odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej

Prezes URE może odstąpić od wymierzenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 39 ust. 1, jeżeli zakres naruszeń jest znikomy, a podmiot zaprzestał naruszania prawa lub zrealizował obowiązek, zanim Prezes URE powziął o tym wiadomość.

Komentarz do Art. 41.

Przepis określa szczególną możliwość odstąpienia przez Prezesa URE od wymierzenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 39 ust. 1. Nie ustanawia automatycznego zwolnienia z odpowiedzialności, lecz przyznaje Prezesowi URE uprawnienie do oceny, czy w konkretnej sytuacji odstąpienie jest uzasadnione.

Zastosowanie tego rozwiązania wymaga łącznego spełnienia dwóch przesłanek. Po pierwsze, zakres naruszeń musi być znikomy, a więc przepis odnosi się wyłącznie do naruszeń o niewielkim zakresie. Po drugie, podmiot musi zaprzestać naruszania prawa albo zrealizować ciążący na nim obowiązek. Działanie to powinno nastąpić zanim Prezes URE powziął o nim wiadomość. Znaczenie ma zatem nie tylko usunięcie naruszenia lub wykonanie obowiązku, lecz także moment, w którym do tego doszło.

Przepis obejmuje dwie alternatywne formy usunięcia sytuacji naruszenia: zaprzestanie naruszania prawa albo realizację obowiązku. Jednocześnie sam fakt podjęcia działań naprawczych nie wystarcza, jeżeli zakres naruszeń nie jest znikomy lub działania zostały podjęte dopiero po uzyskaniu przez Prezesa URE wiadomości o naruszeniu albo niewykonaniu obowiązku.

W praktyce regulacja pozwala uwzględnić niewielką wagę naruszenia oraz dobrowolne i odpowiednio wczesne usunięcie jego skutków. Ostateczna decyzja pozostaje jednak po stronie Prezesa URE, ponieważ przepis posługuje się sformułowaniem „może odstąpić”, a nie nakazuje odstąpienia od wymierzenia kary.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 831.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 40.Art. 42.