Art. 232. u.d.u.r. Grupowanie zobowiązań przy ustalaniu wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności

Przy ustalaniu wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności zakład ubezpieczeń i zakład reasekuracji grupują zobowiązania z tytułu zawartych umów ubezpieczenia lub z tytułu zawartych umów reasekuracji według jednorodnych grup ryzyka, co najmniej w podziale na linie biznesowe.

Komentarz do Art. 232. udur

Przepis określa sposób porządkowania zobowiązań przy ustalaniu wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności. Obowiązek ten dotyczy zarówno zakładu ubezpieczeń, jak i zakładu reasekuracji.

Zobowiązania wynikające z zawartych umów ubezpieczenia albo zawartych umów reasekuracji należy grupować według jednorodnych grup ryzyka. Oznacza to, że podstawą podziału ma być podobieństwo ryzyka związanego z poszczególnymi zobowiązaniami. Przepis wskazuje również minimalny poziom szczegółowości tego grupowania, którym jest podział co najmniej na linie biznesowe.

Sformułowanie „co najmniej” oznacza, że podział na linie biznesowe stanowi wymagane minimum. Przepis nie ogranicza jednak grupowania wyłącznie do tego poziomu, jeżeli zobowiązania mogą zostać wyodrębnione w ramach bardziej jednorodnych grup ryzyka. Jednocześnie nie chodzi o dowolne porządkowanie umów, lecz o takie przypisanie zobowiązań, które uwzględnia ich jednorodność pod względem ryzyka.

W praktyce regulacja wyznacza wspólne ramy dla ustalania wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych na potrzeby oceny wypłacalności. Wymaga, aby wartość ta była ustalana z uwzględnieniem struktury zobowiązań pochodzących z zawartych umów oraz ich podziału na odpowiednie grupy ryzyka i linie biznesowe.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 656.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 231. udur Art. 233. udur