Art. 432. Zawieranie umów reasekuracji bez uprawnienia

1. Kto, nie będąc uprawnionym przez zakład reasekuracji, zawiera w jego imieniu umowy reasekuracji, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, działając w imieniu osoby prawnej.

Komentarz do Art. 432.

Przepis określa odpowiedzialność za zawieranie umów reasekuracji w imieniu zakładu reasekuracji bez odpowiedniego uprawnienia. Odpowiedzialność ponosi osoba, która działa w imieniu zakładu, mimo że nie została przez niego uprawniona do zawierania takich umów. Dla zastosowania przepisu istotne są więc dwa elementy: działanie w imieniu zakładu reasekuracji oraz brak uprawnienia do podejmowania tej czynności.

Za czyn przewidziano trzy rodzaje kar: grzywnę, karę ograniczenia wolności albo karę pozbawienia wolności do lat 2. Są to sankcje wskazane alternatywnie, co oznacza, że przepis przewiduje różne możliwe reakcje karne na naruszenie zakazu, w tym najsurowszą w postaci pozbawienia wolności w określonej granicy.

Ustęp 2 rozszerza zakres odpowiedzialności na sytuację, w której czyn z ust. 1 popełnia osoba działająca w imieniu osoby prawnej. W takim przypadku również obowiązuje ten sam katalog kar. Regulacja obejmuje zatem nie tylko bezpośrednie działanie na rzecz zakładu reasekuracji, lecz także działanie przez osobę występującą w imieniu osoby prawnej. Praktyczne znaczenie przepisu polega na ochronie zasady, zgodnie z którą zawieranie umów reasekuracji w imieniu zakładu może następować wyłącznie na podstawie udzielonego uprawnienia, a jego brak może prowadzić do odpowiedzialności karnej zarówno przy działaniu indywidualnym, jak i w strukturze osoby prawnej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1844.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 431.Art. 433.