Art. 384. Wycena aktywów i zobowiązań dla celów wypłacalności

Na potrzeby obliczania wypłacalności grupy aktywa dla celów wypłacalności i zobowiązania dla celów wypłacalności inne niż rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe dla celów wypłacalności wycenia się zgodnie z art. 223.

Komentarz do Art. 384.

Przepis określa sposób wyceny wybranych pozycji uwzględnianych przy obliczaniu wypłacalności grupy. Obejmuje on dwie kategorie: aktywa dla celów wypłacalności oraz zobowiązania dla celów wypłacalności inne niż rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe dla celów wypłacalności. W odniesieniu do obu tych kategorii przepis wskazuje art. 223 jako podstawę wyceny.

Jest to zatem regulacja odsyłająca. Nie ustanawia własnych, szczegółowych zasad wyceny, lecz nakazuje zastosować zasady przewidziane w art. 223. Odesłanie obejmuje zarówno aktywa, jak i zobowiązania, ale w przypadku zobowiązań zostało ograniczone przez wyłączenie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności. Oznacza to, że zakres zastosowania przepisu nie obejmuje tych rezerw.

Znaczenie praktyczne art. 384 polega na wskazaniu podstawy, według której należy ustalać wartość aktywów i określonej części zobowiązań na potrzeby oceny wypłacalności grupy. Przy wykonywaniu tego obliczenia konieczne jest więc rozróżnienie zobowiązań objętych przepisem od rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, które zostały z jego zakresu wyłączone. Przepis wiąże sposób wyceny z celem, jakim jest obliczanie wypłacalności grupy, a nie z innym rodzajem kalkulacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1844.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 383.Art. 385.