Art. 261. Zakaz powrotu do formuły standardowej

Po zatwierdzeniu pełnego lub częściowego modelu wewnętrznego przez organ nadzoru zakład ubezpieczeń i zakład reasekuracji nie mogą powrócić do obliczania całości lub części kapitałowego wymogu wypłacalności według formuły standardowej, z wyjątkiem należycie uzasadnionych okoliczności i pod warunkiem wyrażenia zgody, w drodze decyzji, przez organ nadzoru.

Komentarz do Art. 261.

Przepis określa skutki zatwierdzenia przez organ nadzoru pełnego albo częściowego modelu wewnętrznego stosowanego przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji do obliczania kapitałowego wymogu wypłacalności. Po takim zatwierdzeniu zakład nie może samodzielnie powrócić do obliczania tego wymogu według formuły standardowej.

Zakaz dotyczy zarówno powrotu do formuły standardowej w odniesieniu do całości obliczeń, jak i zmiany obejmującej tylko ich część. Oznacza to, że zatwierdzenie modelu wewnętrznego wiąże zakład także wtedy, gdy model ma charakter częściowy. Przepis nie przewiduje jednak zakazu absolutnego. Powrót do formuły standardowej jest możliwy wyłącznie w należycie uzasadnionych okolicznościach oraz po uzyskaniu zgody organu nadzoru.

Zgoda ta musi zostać wyrażona w drodze decyzji. Samo wystąpienie okoliczności uzasadniających zmianę sposobu obliczania nie wystarcza więc do powrotu do formuły standardowej. Konieczne jest również formalne rozstrzygnięcie organu nadzoru. W praktyce przepis zapewnia trwałość zatwierdzonego sposobu obliczania kapitałowego wymogu wypłacalności i ogranicza możliwość jego zmiany do sytuacji uzasadnionych oraz zaakceptowanych przez organ nadzoru.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1844.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 260.Art. 262.