Art. 240. Skład środków własnych zakładu ubezpieczeń i reasekuracji

Środki własne zakładu ubezpieczeń i zakładu reasekuracji stanowią sumę podstawowych środków własnych oraz uzupełniających środków własnych.

Komentarz do Art. 240.

Przepis określa sposób ustalenia środków własnych zakładu ubezpieczeń oraz zakładu reasekuracji. Zgodnie z nim środki własne nie stanowią jednej wyodrębnionej kategorii, lecz obejmują dwa składniki: podstawowe środki własne oraz uzupełniające środki własne.

W praktyce oznacza to, że wartość środków własnych danego zakładu ustala się przez zsumowanie obu tych kategorii. Aby określić pełną wysokość środków własnych, należy więc uwzględnić zarówno środki podstawowe, jak i środki uzupełniające. Przepis wskazuje tym samym na konstrukcję tych środków, ale nie określa w tym miejscu, jakie składniki zalicza się do poszczególnych kategorii ani w jaki sposób ustala się ich wartość.

Regulacja obejmuje dwa rodzaje podmiotów, zakład ubezpieczeń i zakład reasekuracji. Wobec obu stosowana jest ta sama zasada obliczania środków własnych. Znaczenie przepisu polega na wyraźnym wskazaniu, że pojęcie środków własnych ma charakter łączny, a jego treść tworzą dwie części składowe. Prawidłowe ustalenie środków własnych wymaga zatem rozpoznania wartości podstawowych środków własnych, rozpoznania wartości uzupełniających środków własnych, a następnie ich zsumowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1844.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 239.Art. 241.