Art. 112. Członkostwo w towarzystwie reasekuracji wzajemnej

Jeżeli statut towarzystwa reasekuracji wzajemnej nie stanowi inaczej, uzyskanie członkostwa w towarzystwie reasekuracji wzajemnej jest związane z zawarciem umowy reasekuracji, a jego utrata ‒ z wygaśnięciem stosunku reasekuracji.

Komentarz do Art. 112.

Przepis określa podstawową zależność między członkostwem w towarzystwie reasekuracji wzajemnej a stosunkiem reasekuracji. Zasadą jest, że uzyskanie członkostwa wiąże się z zawarciem umowy reasekuracji. Oznacza to, że członkostwo nie jest w tym ujęciu oderwane od relacji wynikającej z takiej umowy, lecz pozostaje z nią powiązane.

Analogiczna zależność dotyczy utraty członkostwa. Następuje ona w związku z wygaśnięciem stosunku reasekuracji. Przepis wskazuje więc dwa zdarzenia istotne dla statusu członka: zawarcie umowy reasekuracji jako zdarzenie związane z uzyskaniem członkostwa oraz wygaśnięcie stosunku reasekuracji jako zdarzenie związane z jego utratą.

Reguła ma jednak charakter względny. Zwrot „jeżeli statut towarzystwa reasekuracji wzajemnej nie stanowi inaczej” oznacza, że statut może przewidywać odmienne zasady. Sam przepis nie rozstrzyga zatem bezwarunkowo o każdym przypadku uzyskania lub utraty członkostwa, lecz ustanawia rozwiązanie obowiązujące wtedy, gdy statut nie wprowadza własnych postanowień w tym zakresie.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wskazaniu, że dla oceny członkostwa istotne są zarówno postanowienia statutu, jak i istnienie umowy reasekuracji oraz trwanie stosunku reasekuracji. Ocena statusu członka wymaga zatem uwzględnienia, czy doszło do zawarcia umowy, czy stosunek reasekuracji nadal trwa oraz czy statut nie przewiduje odstępstwa od wskazanej zasady.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1844.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 111.Art. 113.