Art. 50. Charakter świadczenia wolontariusza

Wartość świadczenia wolontariusza nie stanowi darowizny na rzecz korzystającego w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego oraz przepisów podatkowych.

Komentarz do Art. 50.

Przepis określa, jak należy kwalifikować wartość świadczenia wykonywanego przez wolontariusza na rzecz korzystającego. Wprost przesądza, że wartość takiego świadczenia nie stanowi darowizny. Wyłączenie to odnosi się do rozumienia darowizny na gruncie przepisów Kodeksu cywilnego oraz przepisów podatkowych.

Znaczenie regulacji polega na rozdzieleniu dwóch pojęć: świadczenia wolontariusza oraz darowizny. Sam fakt, że wolontariusz wykonuje świadczenie na rzecz korzystającego, nie powoduje uznania wartości tego świadczenia za darowiznę w rozumieniu wskazanych przepisów. Przepis nie określa wartości świadczenia, nie ustanawia zasad jej wyliczania i nie wskazuje sposobu dokumentowania pracy wolontariusza. Jego treść ogranicza się do określenia skutku prawnego, czyli wyłączenia tej wartości z kategorii darowizny.

Regulacja ma praktyczne znaczenie dla oceny świadczeń wolontariackich. Wartość pracy wolontariusza nie jest traktowana jako darowizna na rzecz korzystającego, a więc nie należy jej utożsamiać z takim przysporzeniem wyłącznie z powodu nieodpłatnego charakteru świadczenia. Dotyczy to zarówno oceny na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego, jak i oceny na podstawie przepisów podatkowych. Przepis nie rozstrzyga natomiast o innych skutkach wykonywania wolontariatu, ponieważ odnosi się wyłącznie do kwalifikacji wartości świadczenia jako darowizny.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 571.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 49.Art. 50a.