Art. 11. Diagnostyka w ramach ambulatoryjnych świadczeń zdrowotnych

Działalność lecznicza w rodzaju ambulatoryjne świadczenia zdrowotne może obejmować także udzielanie świadczeń zdrowotnych, które obejmują swoim zakresem badania diagnostyczne wykonywane w celu rozpoznania stanu zdrowia i ustalenia dalszego postępowania leczniczego.

Komentarz do Art. 11.

Przepis określa, że działalność lecznicza prowadzona w formie ambulatoryjnych świadczeń zdrowotnych może obejmować nie tylko samo udzielanie świadczeń, lecz także świadczenia związane z badaniami diagnostycznymi. Badania te muszą służyć dwóm wskazanym celom: rozpoznaniu stanu zdrowia oraz ustaleniu dalszego postępowania leczniczego.

Użycie sformułowania „może obejmować także” wskazuje, że badania diagnostyczne zostały uznane za dopuszczalny element tego rodzaju działalności. Przepis nie przesądza, że każda działalność ambulatoryjna musi takie badania prowadzić, lecz wskazuje możliwość włączenia ich do zakresu udzielanych świadczeń. Nie każde badanie będzie jednak mieściło się w tej regulacji, ponieważ musi pozostawać związane z oceną stanu zdrowia albo z określeniem dalszego sposobu leczenia.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na połączeniu w ramach ambulatoryjnych świadczeń zdrowotnych dwóch etapów postępowania, rozpoznania oraz planowania dalszego leczenia. Diagnostyka może więc stanowić część działalności leczniczej wykonywanej ambulatoryjnie, jeżeli jej celem jest uzyskanie informacji potrzebnych do ustalenia stanu zdrowia i dalszego postępowania leczniczego. Przepis wyznacza tym samym zarówno zakres możliwej działalności, jak i cel, któremu mają służyć objęte nią badania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2011 r. poz. 654.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

świadczenia lecznicze

działalność lecznicza

Art. 10.Art. 12.