Art. 9. Miesięczna wysokość świadczenia pieniężnego

1. Świadczenie pieniężne przyznaje się miesięcznie w wysokości najniższej emerytury ogłaszanej przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 94 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1749 oraz z 2026 r. poz. 26 i 425), zwanej dalej „najniższą emeryturą”.

2. (uchylony)

3. (uchylony)

4. (uchylony)

5. (uchylony)

6. (uchylony)

7. (uchylony)

Komentarz do Art. 9.

Art. 9 określa sposób ustalania wysokości świadczenia pieniężnego. Świadczenie jest przyznawane miesięcznie, a jego wysokość odpowiada kwocie „najniższej emerytury”. Przepis nie wskazuje więc konkretnej kwoty liczbowej, lecz odwołuje się do wartości najniższej emerytury ogłaszanej przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 94 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Ustęp 1 zawiera również definicję używanego dalej określenia „najniższa emerytura”. Dzięki temu wiadomo, że chodzi o kwotę ustalaną i ogłaszaną w trybie wskazanym w tym przepisie, a nie o odrębną wartość określoną bezpośrednio w art. 9. W praktyce wysokość świadczenia pieniężnego jest zatem powiązana z wysokością najniższej emerytury. Zmiana tej wartości wpływa na wysokość miesięcznego świadczenia, bez potrzeby określania w art. 9 osobnej kwoty.

Ustępy 2, 3, 4, 5, 6 i 7 zostały uchylone. Nie ustanawiają więc obecnie żadnych dodatkowych zasad, przesłanek ani elementów dotyczących świadczenia. W przedstawionym przepisie zasadniczą treść normatywną ma ustęp 1, który wskazuje częstotliwość wypłaty oraz mechanizm określania wysokości świadczenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 693.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

świadczenia pieniężne

Art. 8.Art. 10.