Art. 34. Zadania ministra kierującego działem i ostateczność decyzji

1. Minister jest obowiązany do inicjowania i opracowywania polityki Rady Ministrów w stosunku do działu, którym kieruje, a także przedkładania w tym zakresie inicjatyw, projektów założeń projektów ustaw i projektów aktów normatywnych na posiedzenia Rady Ministrów – na zasadach i w trybie określonych w regulaminie pracy Rady Ministrów. W zakresie działu, którym kieruje, minister wykonuje politykę Rady Ministrów i koordynuje jej wykonywanie przez organy, urzędy i jednostki organizacyjne, które jemu podlegają lub są przez niego nadzorowane.

2. W sprawach indywidualnych decyzje centralnego organu administracji rządowej są ostateczne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że ustawa uprawnienie takie przyznaje ministrowi kierującemu określonym działem administracji rządowej.

Komentarz do Art. 34.

Przepis określa podstawowe obowiązki ministra kierującego działem administracji rządowej oraz zasady ostateczności decyzji wydawanych w sprawach indywidualnych przez centralny organ administracji rządowej.

Zgodnie z ust. 1 minister odpowiada za inicjowanie i opracowywanie polityki Rady Ministrów w zakresie kierowanego działu. Do jego zadań należy także przedkładanie Radzie Ministrów inicjatyw, projektów założeń projektów ustaw oraz projektów aktów normatywnych. Czynności te odbywają się na zasadach i w trybie określonych w regulaminie pracy Rady Ministrów. Oznacza to, że minister nie tylko realizuje zadania związane z działem, lecz także uczestniczy w przygotowywaniu propozycji działań i regulacji rozpatrywanych przez Radę Ministrów.

Minister wykonuje ponadto politykę Rady Ministrów w zakresie kierowanego działu. Koordynuje również jej wykonywanie przez organy, urzędy i jednostki organizacyjne, które mu podlegają albo są przez niego nadzorowane. Przepis wskazuje więc zarówno odpowiedzialność ministra za kierunek działań w dziale, jak i jego rolę koordynacyjną wobec podległych lub nadzorowanych struktur.

Ust. 2 dotyczy decyzji centralnego organu administracji rządowej wydawanych w sprawach indywidualnych. Decyzje te są ostateczne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że ustawa przyznaje takie uprawnienie ministrowi kierującemu określonym działem. Regulacja wyznacza zatem zasadę dotyczącą ostateczności decyzji oraz wskazuje wyjątek, który musi wynikać wprost z ustawy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 943.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 33d.Art. 36.