Art. 111. Utrata mocy ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym

Traci moc ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 2077 oraz z 2017 r. poz. 60 i 2486).

Komentarz do Art. 111.

Przepis rozstrzyga o utracie mocy przez ustawę o pośrednictwie ubezpieczeniowym. Oznacza to, że wskazany akt przestaje obowiązywać jako ustawa regulująca pośrednictwo ubezpieczeniowe. Jest to regulacja o charakterze końcowym, ponieważ nie ustanawia zasad wykonywania pośrednictwa, nie definiuje obowiązków podmiotów działających na tym rynku i nie określa przesłanek podejmowania ani prowadzenia takiej działalności. Jej treść ogranicza się do wskazania aktu, który traci moc.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na formalnym zakończeniu obowiązywania ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym. Odnosi się ono do całej wskazanej ustawy, a nie tylko do wybranych przepisów lub określonych rodzajów pośrednictwa. Przepis nie przewiduje wyjątków, ograniczeń ani odrębnego potraktowania poszczególnych regulacji tego aktu. Nie zawiera również postanowień dotyczących okresu przejściowego, dalszego stosowania uchylonej ustawy ani wpływu utraty jej mocy na konkretne czynności lub postępowania. Samodzielnie przesądza wyłącznie o tym, że ustawa o pośrednictwie ubezpieczeniowym traci moc.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 2486.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 110.Art. 112.