Art. 41e. Ograniczenia dotyczące znaków nacisku osi napędowej

Na drogach publicznych nie stosuje się znaków ograniczających dopuszczalny nacisk pojedynczej osi napędowej innych niż określone w art. 41 ust. 3 pkt 1 i ust. 15 oraz w art. 41a ust. 2.

Komentarz do Art. 41e.

Przepis określa, jakie znaki dotyczące nacisku osi mogą być stosowane na drogach publicznych. Jego zasadą jest niestosowanie znaków ograniczających dopuszczalny nacisk pojedynczej osi napędowej, jeżeli nie należą one do kategorii wskazanych w przepisie.

Ograniczenie odnosi się do dwóch elementów. Po pierwsze, znak musi dotyczyć dopuszczalnego nacisku pojedynczej osi napędowej. Przepis nie obejmuje więc ogólnie wszystkich znaków związanych z ruchem pojazdów ani wszystkich ograniczeń odnoszących się do nacisku osi, lecz tylko te, które spełniają właśnie ten opis. Po drugie, znaczenie ma podstawa wskazana w ustawie. Dopuszczalne pozostają wyłącznie znaki określone w art. 41 ust. 3 pkt 1, art. 41 ust. 15 oraz art. 41a ust. 2.

W praktyce oznacza to, że sam fakt ustawienia na drodze publicznej znaku ograniczającego nacisk pojedynczej osi napędowej nie wystarcza do objęcia go zakresem stosowania. Taki znak może być stosowany tylko wtedy, gdy mieści się w jednym z trzech wyraźnie wskazanych odesłań. Przepis ustanawia zatem regułę ograniczającą katalog dopuszczalnych znaków i jednocześnie wyznacza zamknięty zakres wyjątków od tej reguły. Dla oceny konkretnego znaku konieczne jest ustalenie, czy został określony w którymkolwiek z wymienionych przepisów.ાન્ય

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1985 r. poz. 60.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 41d.Art. 42.