Art. 1. Definicja drogi publicznej

Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych.

Komentarz do Art. 1.

Przepis określa, czym jest droga publiczna, wskazując dwa elementy tej definicji. Po pierwsze, droga musi zostać zaliczona na podstawie ustawy do jednej z kategorii dróg. Sam fakt istnienia drogi nie wystarcza więc do uznania jej za drogę publiczną. Znaczenie ma także jej formalne zakwalifikowanie zgodnie z przepisami ustawy.

Po drugie, z drogi publicznej może korzystać każdy. Dostęp ten nie ma jednak charakteru całkowicie nieograniczonego. Korzystanie musi odbywać się zgodnie z przeznaczeniem drogi, a więc w sposób odpowiadający jej funkcji. Ponadto ustawa dopuszcza ograniczenia i wyjątki, które mogą wynikać zarówno z jej własnych przepisów, jak i z innych przepisów szczególnych.

W praktyce przepis łączy zatem formalny status drogi z zasadą jej powszechnej dostępności. O tym, czy dana droga jest drogą publiczną, decyduje nie tylko jej przeznaczenie lub faktyczne wykorzystywanie, lecz także zaliczenie do jednej z kategorii dróg na podstawie ustawy. Jednocześnie publiczny charakter drogi nie oznacza, że każda osoba może korzystać z niej w dowolny sposób. Zakres korzystania wyznaczają przeznaczenie drogi oraz przewidziane prawem ograniczenia i wyjątki.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1985 r. poz. 60.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.