Art. 92. u.d.o. Przepis derogacyjny

Traci moc ustawa z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006 r. poz. 993, z późn. zm.37)).

Komentarz do Art. 92. udo

Przepis ma charakter końcowy i porządkujący. Stanowi, że moc traci wcześniejsza ustawa regulująca ewidencję ludności oraz dowody osobiste. Oznacza to formalne zakończenie obowiązywania tego aktu jako podstawy prawnej w zakresie spraw objętych jego tytułem. Art. 92 nie ustanawia nowych zasad wydawania dowodów osobistych, nie określa wymagań wobec osoby ubiegającej się o dokument i nie opisuje procedury prowadzenia ewidencji. Jego treść ogranicza się do wskazania aktu, który zostaje uchylony.

Znaczenie przepisu polega przede wszystkim na rozgraniczeniu regulacji dotychczasowej i przepisów, które mają ją zastąpić. Odwołanie do ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych pozwala jednoznacznie ustalić, którego aktu dotyczy utrata mocy. W praktyce przepis usuwa ten akt z systemu obowiązujących podstaw prawnych, dzięki czemu nie powinien być traktowany jako samodzielna podstawa rozstrzygania spraw po utracie mocy. Sam art. 92 nie wskazuje jednak szczegółowego zakresu nowych regulacji ani nie wyjaśnia, w jaki sposób poszczególne sprawy prowadzone na podstawie uchylanej ustawy są dalej rozpatrywane. Jego funkcja jest zatem techniczna, a nie materialna: zamyka obowiązywanie poprzedniej ustawy i sygnalizuje zmianę podstawy prawnej dla obszaru ewidencji ludności oraz dowodów osobistych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 1753.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 91. udo Art. 93. udo