Art. 10. Opiniowanie wniosków i zmian najlepszych praktyk

Główny Inspektor Ochrony Środowiska współpracuje z ministrem właściwym do spraw środowiska w zakresie opiniowania wniosków o uznanie za najlepszą praktykę, o których mowa w art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 511/2014, oraz opiniowania zmian lub aktualizacji uznanej najlepszej praktyki.

Komentarz do Art. 10.

Przepis określa zakres współpracy między Głównym Inspektorem Ochrony Środowiska a ministrem właściwym do spraw środowiska. Współpraca ta dotyczy opiniowania dwóch rodzajów spraw związanych z „najlepszą praktyką”, o której mowa w art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 511/2014.

Po pierwsze, chodzi o wnioski o uznanie za najlepszą praktykę. Po drugie, współpraca obejmuje opiniowanie zmian lub aktualizacji najlepszej praktyki, która została już uznana. Przepis wskazuje więc zarówno etap rozpatrywania wniosku o uznanie praktyki, jak i późniejszy etap dotyczący modyfikacji albo uaktualnienia uznanej praktyki.

Znaczenie regulacji polega na przypisaniu Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska i ministrowi właściwemu do spraw środowiska wspólnego działania w ściśle określonym zakresie. Nie obejmuje ono ogólnie wszystkich spraw związanych z najlepszymi praktykami, lecz tylko ich opiniowanie, a więc ocenę wniosków oraz proponowanych zmian lub aktualizacji. Przepis nie określa natomiast treści opinii, trybu jej sporządzania ani terminów wykonania tych czynności. W praktyce wyznacza przede wszystkim instytucjonalne ramy współpracy i wskazuje, jakiego rodzaju sprawy powinny być przedmiotem opiniowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1340.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 9.Art. 11.