Art. 10. Możliwość adresu do doręczeń elektronicznych podmiotu niepublicznego

Podmiot niepubliczny inny niż określony w art. 9 ust. 1 może posiadać adres do doręczeń elektronicznych powiązany z publiczną usługą rejestrowanego doręczenia elektronicznego albo kwalifikowaną usługą rejestrowanego doręczenia elektronicznego.

Komentarz do Art. 10.

Przepis określa możliwość posiadania adresu do doręczeń elektronicznych przez podmiot niepubliczny, który nie należy do kategorii wskazanej w art. 9 ust. 1. Oznacza to, że regulacja obejmuje podmioty prywatne pozostające poza zakresem podmiotów wymienionych w tym przepisie. Nie ustanawia ona wprost obowiązku posiadania takiego adresu, lecz wskazuje, że dany podmiot może go posiadać.

Adres do doręczeń elektronicznych musi być powiązany z jedną z dwóch usług. Pierwszą jest publiczna usługa rejestrowanego doręczenia elektronicznego, a drugą kwalifikowana usługa rejestrowanego doręczenia elektronicznego. Przepis traktuje te rozwiązania jako alternatywne podstawy powiązania adresu, nie przesądzając, że podmiot powinien korzystać z obu usług jednocześnie.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wyraźnym potwierdzeniu, że także podmiot niepubliczny, inny niż określony w art. 9 ust. 1, może posługiwać się adresem przeznaczonym do doręczeń elektronicznych. Sam adres nie jest jednak w przepisie przedstawiony jako niezależne rozwiązanie, ponieważ jego posiadanie zostało powiązane z publiczną albo kwalifikowaną usługą rejestrowanego doręczenia elektronicznego. Artykuł wyznacza więc krąg uprawnionych podmiotów oraz dwa dopuszczalne rodzaje usług, z którymi taki adres może być związany.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2020 r. poz. 2320.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

doręczenia

Art. 9.Art. 11.