Art. 1. Przedmiot ustawy i stosowanie do innych klęsk

1. Ustawa reguluje zasady stosowania dopłat do oprocentowania kredytów udzielanych przez banki na usuwanie skutków powodzi.

2. Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do osuwisk ziemnych i huraganów.

Komentarz do Art. 1.

Przepis określa podstawowy zakres ustawy dotyczącej finansowego wsparcia kredytów przeznaczonych na usuwanie skutków powodzi. Jego przedmiotem są zasady stosowania dopłat do oprocentowania kredytów udzielanych przez banki. Oznacza to, że regulacja odnosi się do obniżenia kosztu oprocentowania takich kredytów, jeżeli są one związane z usuwaniem następstw powodzi.

W ust. 1 wskazano dwa najważniejsze elementy rozwiązania. Po pierwsze, kredyt musi być udzielany przez bank. Po drugie, jego przeznaczeniem powinno być usuwanie skutków powodzi. Przepis nie opisuje w tym miejscu szczegółowych warunków uzyskania dopłaty, jej wysokości ani trybu udzielania. Ustala natomiast ogólną zasadę, że właśnie te kwestie mają być regulowane w ramach ustawy.

Ust. 2 rozszerza zastosowanie przepisów. Nakazuje stosować je odpowiednio do osuwisk ziemnych i huraganów. Oznacza to, że mechanizm przewidziany dla kredytów związanych z usuwaniem skutków powodzi może znajdować zastosowanie także wtedy, gdy kredyt służy usuwaniu skutków jednego z tych dwóch zdarzeń. Sformułowanie „odpowiednio” wskazuje, że przepisy mają być stosowane z uwzględnieniem charakteru danego zdarzenia, a nie wyłącznie w odniesieniu do powodzi.

Praktyczne znaczenie przepisu polega więc na wyznaczeniu kręgu sytuacji objętych ustawą. Obejmuje on kredyty bankowe związane z usuwaniem skutków powodzi, a na zasadzie odpowiedniego zastosowania także skutków osuwisk ziemnych i huraganów. Artykuł stanowi tym samym punkt wyjścia do określenia zakresu dopłat, bez przesądzania w tym miejscu o szczegółowych zasadach ich przyznawania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1999 r. poz. 690.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.