Art. 44. Ewidencjonowanie dokumentów publicznych i blankietów

Dokumenty publiczne będące drukami ścisłego zarachowania oraz blankiety tych dokumentów są ewidencjonowane. Ewidencje dokumentów publicznych i blankietów tych dokumentów oraz dowody ich przekazania i odbioru zabezpiecza się przed dostępem osób nieuprawnionych w sposób przewidziany w art. 43.

Komentarz do Art. 44.

Przepis reguluje sposób postępowania z dokumentami publicznymi, które są drukami ścisłego zarachowania, oraz z blankietami takich dokumentów. Jego podstawowym elementem jest obowiązek prowadzenia ewidencji obu tych kategorii. Oznacza to, że dokumenty i blankiety powinny być ujęte w odpowiednich zapisach, co pozwala kontrolować ich obieg w zakresie objętym przepisem.

Szczególne wymagania dotyczą także samej dokumentacji związanej z ewidencją. Zabezpieczeniu przed dostępem osób nieuprawnionych podlegają zarówno ewidencje dokumentów publicznych i ich blankietów, jak również dowody przekazania i odbioru. Przepis obejmuje więc nie tylko same druki i blankiety, lecz także informacje potwierdzające ich przekazywanie między uprawnionymi osobami lub podmiotami.

Sposób zabezpieczenia tych materiałów nie został opisany bezpośrednio w art. 44. Ustawa odsyła w tym zakresie do art. 43, wskazując, że ewidencje oraz dowody przekazania i odbioru mają być chronione w sposób tam przewidziany. Znaczenie praktyczne przepisu polega na połączeniu dwóch mechanizmów: rejestrowania dokumentów i blankietów oraz ograniczenia dostępu do zapisów i potwierdzeń dotyczących ich obiegu. Dzięki temu kontrola obejmuje zarówno stan ewidencyjny, jak i dokumenty potwierdzające przekazanie oraz odbiór.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 53.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

dokumenty

dokumenty publiczne

Art. 43.Art. 45.