Art. 41. Gromadzenie, nieudostępnianie i niszczenie kopii opinii biegłych

1. Minister gromadzi i przechowuje kopie opinii biegłych stwierdzających przypadki fałszerstw dokumentów publicznych przez okres 10 lat od daty ich otrzymania.

2. Kopie opinii, o których mowa w ust. 1, nie są udostępniane.

3. Kopie opinii, o których mowa w ust. 1, po upływie 10 lat od daty ich otrzymania są komisyjnie niszczone.

Komentarz do Art. 41.

Przepis określa zasady postępowania z kopiami opinii biegłych, w których stwierdzono przypadki fałszerstw dokumentów publicznych. Obowiązek ten spoczywa na ministrze, który ma gromadzić i przechowywać takie kopie przez 10 lat, licząc od daty ich otrzymania. Okres przechowywania jest więc związany z konkretną datą wpływu opinii, a nie na przykład z datą sporządzenia dokumentu lub ujawnienia fałszerstwa.

Istotnym elementem regulacji jest ograniczenie dostępu do tych materiałów. Zgodnie z ust. 2 kopie opinii, o których mowa w ust. 1, nie są udostępniane. Przepis nie przewiduje w tym zakresie żadnego trybu udostępnienia ani wyjątków, dlatego jego treść sprowadza się do ustanowienia zasady niedostępności przechowywanych kopii.

Po upływie 10 lat od daty otrzymania kopie nie pozostają w zasobie ministra. Ust. 3 nakazuje ich komisyjne zniszczenie. Oznacza to, że zakończenie okresu przechowywania prowadzi do usunięcia kopii w określony sposób, a nie do ich dalszego przechowywania. W praktyce przepis wyznacza pełny cykl postępowania z tymi materiałami: od ich zgromadzenia, przez czasowe przechowywanie bez udostępniania, aż po komisyjne zniszczenie po upływie wskazanego terminu. Dotyczy to wyłącznie kopii opinii biegłych stwierdzających przypadki fałszerstw dokumentów publicznych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 53.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

dokumenty

dokumenty publiczne

Art. 40.Art. 42.