Art. 34. Odpowiedzialność karna za fałszywe oświadczenie

Oświadczenia, o których mowa w art. 33 ust. 1 pkt 5 i art. 43 ust. 6, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, a zawarta w nich klauzula zastępuje pouczenie organu uprawnionego do odebrania oświadczenia o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.

Komentarz do Art. 34.

Przepis określa zasady składania dwóch kategorii oświadczeń: tych, o których mowa w art. 33 ust. 1 pkt 5, oraz tych wskazanych w art. 43 ust. 6. W obu przypadkach oświadczenie składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Oznacza to, że odpowiedzialność karna jest związana z nieprawdziwą treścią takiego oświadczenia, a informacja o tym rygorze musi wynikać z samego dokumentu lub formularza zawierającego oświadczenie.

Szczególne znaczenie ma zawarta w oświadczeniu klauzula dotycząca odpowiedzialności karnej. Zgodnie z przepisem klauzula ta zastępuje pouczenie organu uprawnionego do odebrania oświadczenia. Organ nie przekazuje więc odrębnego pouczenia o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, jeżeli odpowiednia klauzula znajduje się w treści składanym oświadczeniu.

W praktyce przepis łączy zatem dwa elementy: wymóg objęcia określonych oświadczeń rygorem odpowiedzialności karnej oraz uproszczenie sposobu przekazania informacji o tym rygorze. Osoba składająca oświadczenie otrzymuje tę informację bezpośrednio w jego treści, natomiast organ uprawniony do odebrania oświadczenia nie musi powtarzać jej w osobnym pouczeniu. Artykuł 34 nie określa treści samych oświadczeń ani nie wskazuje, jakie informacje mają być w nich podane. Reguluje wyłącznie skutek zamieszczenia klauzuli i jej relację do pouczenia organu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 350.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 33.Art. 35.