Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. Definicje legalne
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) „Konwencji” - rozumie się przez to Konwencję o udzielaniu patentów europejskich (Konwencję o patencie europejskim) z dnia 5 października 1973 r. zmienioną Aktami Rewizyjnymi z dnia 17 grudnia 1991 r. i z dnia 29 listopada 2000 r. oraz aaadecyzjami Rady Administracyjnej Europejskiej Organizacji Patentowej z dnia 21 grudnia 1978 r., z dnia 13 grudnia 1994 r., z dnia 20 października 1995 r., z dnia 5 grudnia 1996 r. i z dnia 10 grudnia 1998 r.;
2) „europejskim zgłoszeniu patentowym” - rozumie się przez to zgłoszenie w celu uzyskania patentu europejskiego dokonane na podstawie Konwencji;
3) „patencie europejskim” - rozumie się przez to patent udzielony przez Europejski Urząd Patentowy na podstawie Konwencji;
4) „Prawie własności przemysłowej” - rozumie się przez to ustawę z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1410, z późn. zm.);
5) „Urzędzie Patentowym” - rozumie się przez to Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej;
6) „tłumaczeniu patentu europejskiego” - rozumie się przez to tłumaczenie opisu patentowego w rozumieniu art. 54 ust. 2 Prawa własności przemysłowej.
Art. 2. Zakres stosowania przepisów
Do europejskiego zgłoszenia patentowego i patentu europejskiego, wyznaczającego Rzeczpospolitą Polską jako kraj ochrony, stosuje się Konwencję, przepisy niniejszej ustawy oraz Prawa własności przemysłowej.
1. Europejskie zgłoszenie patentowe, z wyjątkiem europejskich zgłoszeń wydzielonych, może być dokonane w Urzędzie Patentowym.
2. Europejskie zgłoszenie patentowe złożone za pośrednictwem Urzędu Patentowego przez osoby wymienione w art. 40 Prawa własności przemysłowej sporządza się w języku polskim albo dołącza się do niego tłumaczenie na język polski.
Pełna treść aktu: o dokonywaniu europejskich zgłoszeń patentowych oraz skutkach patentu europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej.