Art. 3. Jedna zapomoga w razie zbiegu praw do świadczeń

W razie zbiegu prawa do więcej niż jednego świadczenia, o którym mowa w art. 2, osobie uprawnionej przysługuje jedna zapomoga.

Komentarz do Art. 3.

Przepis reguluje sytuację, w której jedna osoba ma prawo do więcej niż jednego świadczenia, o którym mowa w art. 2. W takim przypadku ustawa przyznaje jej jedną zapomogę, a nie odrębną zapomogę w związku z każdym z tych świadczeń.

Kluczowe znaczenie ma tu wystąpienie „zbiegu prawa”, czyli jednoczesnego uprawnienia tej samej osoby do co najmniej dwóch świadczeń objętych odesłaniem do art. 2. Przepis nie różnicuje takich przypadków według rodzaju, liczby ani wysokości świadczeń. Nie wskazuje też dodatkowych warunków, od których zależałoby zastosowanie tej zasady. Decydujące jest samo stwierdzenie, że osoba uprawniona ma prawo do więcej niż jednego świadczenia, o którym mowa w art. 2.

W praktyce oznacza to ograniczenie liczby zapomóg należnych jednej osobie w razie zbiegu uprawnień. Nawet jeżeli zbieg obejmuje kilka świadczeń, przepis przewiduje przyznanie tylko jednej zapomogi. Regulacja dotyczy liczby zapomóg, nie rozstrzyga natomiast w tym miejscu o zasadach ustalania ich wysokości ani o innych elementach prawa do świadczeń wskazanych w art. 2.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2005 r. poz. 852.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

świadczenia

Art. 2.Art. 4.