Art. 24. Zwolnienie dodatku pieniężnego od podatku dochodowego

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.) w art. 21 w ust. 1 po pkt 59 dodaje się pkt 59a w brzmieniu: „59a) dodatek pieniężny, o którym mowa w ustawie z dnia 20 maja 2005 r. o dodatku pieniężnym dla niektórych emerytów, rencistów i osób pobierających świadczenie przedemerytalne albo zasiłek przedemerytalny (Dz. U. Nr 102, poz.852),”.

Komentarz do Art. 24.

Przepis wprowadza zmianę w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Polega ona na dodaniu w art. 21 ust. 1, po pkt 59, nowego pkt 59a. W nowym punkcie wskazano „dodatek pieniężny”, o którym mowa w ustawie o dodatku pieniężnym dla niektórych emerytów, rencistów i osób pobierających świadczenie przedemerytalne albo zasiłek przedemerytalny.

Znaczenie tej regulacji polega na tym, że świadczenie zostało wyraźnie wymienione w art. 21 ust. 1 ustawy podatkowej jako odrębna kategoria. Odesłanie do ustawy regulującej dodatek pozwala zidentyfikować, jakiego świadczenia dotyczy przepis. Nie chodzi więc o wszystkie świadczenia emerytalne, rentowe lub przedemerytalne, lecz o konkretny dodatek pieniężny określony w odrębnej ustawie.

Przepis nie określa zasad przyznawania dodatku, kręgu osób uprawnionych ani jego wysokości. Nie zmienia także warunków nabycia tego świadczenia. Jego przedmiotem jest wyłącznie uzupełnienie regulacji podatkowej przez dodanie wskazanego świadczenia do katalogu zawartego w art. 21 ust. 1. W praktyce oznacza to, że sposób traktowania tego dodatku na gruncie podatku dochodowego wynika z jego umieszczenia w tym przepisie, a nie z odrębnego uregulowania w przepisach dotyczących emerytur, rent lub świadczeń przedemerytalnych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2005 r. poz. 852.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

świadczenia

Art. 23.Art. 25.