Art. 19. Finansowanie zapomogi i kosztów jej obsługi

Zapomoga oraz koszty jej obsługi są finansowane ze środków budżetu państwa.

Komentarz do Art. 19.

Przepis określa źródło finansowania zapomogi oraz kosztów związanych z jej obsługą. Oba te elementy mają być finansowane ze środków budżetu państwa, co oznacza, że przepis wskazuje jeden, publiczny sposób pokrywania zarówno samej zapomogi, jak i wydatków ponoszonych w związku z jej obsługą.

Regulacja rozdziela te dwa składniki finansowania. Pierwszym jest zapomoga, czyli świadczenie, którego dotyczy ustawa. Drugim są koszty jej obsługi, a więc wydatki związane z realizacją tego świadczenia. Przepis obejmuje je wspólnie, przypisując finansowanie każdego z nich do środków budżetu państwa.

Znaczenie praktyczne tego rozwiązania polega na wskazaniu, że koszty zapomogi i jej obsługi nie zostały w tym przepisie przypisane innemu źródłu finansowania. Artykuł nie określa natomiast wysokości zapomogi, zasad jej przyznawania ani sposobu obliczania kosztów obsługi. Nie rozstrzyga też, jakie konkretne czynności lub wydatki mieszczą się w pojęciu obsługi. Jego funkcja jest zatem ograniczona do wskazania, z jakich środków mają być finansowane te dwa elementy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2005 r. poz. 852.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 18.Art. 20.