Art. 3. Jedno świadczenie w razie zbiegu uprawnień

W razie zbiegu prawa do więcej niż jednego świadczenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1, osobie uprawnionej przysługuje jedno dodatkowe roczne świadczenie pieniężne.

Komentarz do Art. 3.

Przepis reguluje sytuację, w której jedna osoba ma jednocześnie prawo do więcej niż jednego świadczenia wymienionego w art. 2 ust. 1. W takim przypadku nie otrzymuje ona odrębnego dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego z tytułu każdego posiadanego prawa. Art. 3 ustanawia zasadę, że osobie uprawnionej przysługuje jedno dodatkowe roczne świadczenie pieniężne, mimo zbiegu kilku świadczeń, o których mowa w art. 2 ust. 1.

Znaczenie przepisu polega na ograniczeniu liczby dodatkowych świadczeń do jednego na osobę uprawnioną. Liczba świadczeń, do których dana osoba ma prawo, nie powoduje więc zwiększenia liczby dodatkowych świadczeń przyznawanych na podstawie tego przepisu. Rozstrzygnięcie odnosi się do samego zbiegu praw, a nie do wysokości świadczeń podstawowych ani do zasad ich wypłaty.

Przepis nie wskazuje, które ze świadczeń pozostających w zbiegu miałoby decydować o przyznaniu dodatkowego świadczenia. Nie określa również jego wysokości, terminu wypłaty ani trybu ustalania prawa. Jego praktyczny skutek jest jednoznaczny: w razie posiadania prawa do więcej niż jednego świadczenia objętego art. 2 ust. 1 uprawniony zachowuje prawo do dodatkowego świadczenia, ale tylko w jednej wysokości i jako jedno świadczenie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2020 r. poz. 321.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

świadczenia pieniężne

Art. 2.Art. 4.