Art. 1. Zakres ustawy i zasady dodatkowego świadczenia

Ustawa określa warunki nabywania prawa do dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego oraz zasady jego wypłaty.

Komentarz do Art. 1.

Przepis określa przedmiot ustawy, wskazując dwa podstawowe obszary jej regulacji: warunki nabywania prawa do dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego oraz zasady jego wypłaty. Oznacza to, że ustawa ma określać zarówno przesłanki, od których zależy uzyskanie prawa do tego świadczenia, jak i reguły dotyczące przekazania należnej kwoty osobie uprawnionej.

Znaczenie tego przepisu jest przede wszystkim porządkujące. Wyznacza on zakres spraw, które powinny zostać uregulowane w ustawie, nie przesądzając jednak samodzielnie, kto konkretnie nabywa prawo do świadczenia, jakie warunki musi spełnić, ani w jaki sposób i w jakim terminie następuje wypłata. Odpowiedzi na te pytania należy szukać w dalszych przepisach ustawy, ponieważ art. 1 zawiera jedynie ogólne wskazanie jej zakresu.

W praktyce przepis rozdziela dwa etapy regulacji. Pierwszy dotyczy nabycia prawa, czyli ustalenia, kiedy powstaje uprawnienie do dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego. Drugi obejmuje wypłatę, a więc zasady realizacji już nabytego prawa. Takie ujęcie pozwala odróżnić warunki uzyskania świadczenia od reguł jego przekazywania. Art. 1 nie określa wysokości świadczenia ani innych szczegółowych elementów, lecz wskazuje, że kwestie te, w zakresie objętym ustawą, są związane z jej dwoma głównymi funkcjami: ustaleniem prawa oraz określeniem sposobu jego wypłaty.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2020 r. poz. 321.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

świadczenia pieniężne

Art. 2.