Art. 9. Termin ogłoszenia aktów wykonawczych

Zobowiązuje się właściwych ministrów do ogłoszenia aktów wykonawczych, o których mowa w art. 4 ust. 8 i w art. 6 ust. 2, w terminie do dnia 30 września 1994 r.

Komentarz do Art. 9.

Przepis określa obowiązek właściwych ministrów związany z przygotowaniem i ogłoszeniem aktów wykonawczych wskazanych w dwóch innych jednostkach redakcyjnych ustawy. Chodzi o akty, o których mowa w art. 4 ust. 8 oraz w art. 6 ust. 2. Ich ogłoszenie ma nastąpić w terminie wyznaczonym w art. 9, co oznacza, że przepis nie ustanawia samodzielnie szczegółowych rozwiązań dotyczących denominacji, lecz zapewnia formalne wykonanie upoważnień przewidzianych w przywołanych regulacjach.

Adresatami obowiązku są „właściwi ministrowie”, a więc organy odpowiedzialne za ogłoszenie konkretnych aktów wykonawczych, których zakres wynika z art. 4 ust. 8 i art. 6 ust. 2. Przepis posługuje się przy tym określeniem „akty wykonawcze”, wskazując na regulacje służące wykonaniu rozwiązań przewidzianych w ustawie. Kluczowym elementem jest termin końcowy, do którego ogłoszenie tych aktów powinno nastąpić.

Znaczenie praktyczne art. 9 polega na skoordynowaniu działań właściwych ministrów i wyznaczeniu granicy czasowej dla ogłoszenia regulacji wykonawczych. Dzięki temu przepisy, do których odsyła art. 9, mają zostać uzupełnione przez akty wskazane w art. 4 ust. 8 i art. 6 ust. 2 w ramach jednego, określonego terminu. Przepis nie opisuje treści tych aktów ani nie wskazuje odrębnych skutków niewykonania obowiązku, koncentruje się wyłącznie na ich ogłoszeniu i terminie realizacji tego zadania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1994 r. poz. 386.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 8.Art. 10.