Art. 7. Zaokrąglanie końcówek wartości pieniężnych

Przy przeliczaniu wartości, innych niż wymienione w art. 4 ust. 3, na nową jednostkę pieniężną stosuje się zasadę, że ich końcówki w wysokości do 100 złotych, wyrażone w jednostce pieniężnej będącej w obiegu przed dniem 1 stycznia 1995 r., będą zaokrąglane w górę do nowej wartości wyrażonej w pełnych groszach.

Komentarz do Art. 7.

Przepis określa sposób przeliczania na nową jednostkę pieniężną wartości, które nie zostały objęte wyłączeniem wskazanym w art. 4 ust. 3. Jego przedmiotem są końcówki tych wartości, wyrażone w jednostce pieniężnej będącej wcześniej w obiegu, jeżeli ich wysokość nie przekracza 100 złotych.

Zastosowanie znajduje zasada zaokrąglania w górę. Oznacza to, że końcówka podlegająca przeliczeniu nie pozostaje w dotychczasowej postaci, lecz jest przekształcana do nowej wartości wyrażonej w pełnych groszach. Przepis wskazuje więc jednocześnie zakres wartości objętych regułą, maksymalną wysokość końcówki oraz kierunek zaokrąglenia.

Znaczenie praktyczne tej regulacji polega na ujednoliceniu sposobu zapisu końcowych części przeliczanych kwot. Przy przeliczeniu nie stosuje się dowolnego zaokrąglenia, lecz regułę ustawową, która prowadzi do podwyższenia końcówki i wyrażenia jej w pełnych groszach. Najpierw należy ustalić, czy dana wartość nie należy do kategorii wyłączonej przez art. 4 ust. 3, a następnie sprawdzić, czy jej końcówka mieści się w granicy 100 złotych. Dopiero w takim zakresie stosuje się zaokrąglenie w górę do nowej wartości. Przepis nie opisuje innych metod przeliczania ani nie ustanawia odrębnych zasad dla wartości przekraczających wskazaną granicę.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1994 r. poz. 386.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 6.Art. 8.