Art. 5. Obliczanie i obniżanie wymiaru czasu pracy

1. Maksymalny wymiar czasu pracy na statku żeglugi śródlądowej łącznie z godzinami nadliczbowymi oblicza się, mnożąc 48 godzin przez liczbę tygodni przypadających w okresie rozliczeniowym.

2. Każde święto występujące w okresie rozliczeniowym i przypadające w innym dniu niż niedziela obniża wymiar czasu pracy na statku żeglugi śródlądowej o 8 godzin.

3. Wymiar czasu pracy na statku żeglugi śródlądowej w okresie rozliczeniowym ulega obniżeniu o liczbę godzin usprawiedliwionej nieobecności w pracy, przypadających do przepracowania w czasie tej nieobecności, zgodnie z przyjętym rozkładem czasu pracy.

4. W przypadku stosunku pracy trwającego krócej niż okres rozliczeniowy maksymalny wymiar czasu pracy na statku żeglugi śródlądowej oblicza się, mnożąc 48 godzin przez liczbę tygodni przypadających w okresie trwania tego stosunku pracy.

Komentarz do Art. 5.

Przepis określa sposób ustalania maksymalnego wymiaru czasu pracy na statku żeglugi śródlądowej, przy czym do tego wymiaru wlicza się także godziny nadliczbowe. Podstawą obliczenia jest liczba tygodni w odpowiednim okresie. Zgodnie z ust. 1, 48 godzin mnoży się przez liczbę tygodni przypadających w okresie rozliczeniowym. Otrzymany wynik wyznacza maksymalny łączny wymiar czasu pracy na statku w tym okresie.

Na obliczoną wartość wpływają również święta i usprawiedliwione nieobecności. Każde święto przypadające w okresie rozliczeniowym, jeżeli występuje w innym dniu niż niedziela, obniża wymiar czasu pracy o 8 godzin, co wynika z ust. 2. Z kolei zgodnie z ust. 3 wymiar zmniejsza się o liczbę godzin usprawiedliwionej nieobecności, które według przyjętego rozkładu czasu pracy przypadały do przepracowania w czasie tej nieobecności. Nie każda nieobecność powoduje więc automatyczne obniżenie wymiaru, znaczenie mają godziny przewidziane w rozkładzie.

Odrębnie uregulowano sytuację, gdy stosunek pracy trwa krócej niż cały okres rozliczeniowy. W takim przypadku, na podstawie ust. 4, 48 godzin mnoży się przez liczbę tygodni przypadających w okresie trwania stosunku pracy, a nie przez liczbę tygodni w pełnym okresie rozliczeniowym. Przepis pozwala zatem ustalić limit czasu pracy zarówno dla pełnego okresu rozliczeniowego, jak i dla krótszego zatrudnienia, z uwzględnieniem świąt oraz usprawiedliwionych nieobecności.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 993.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 4.Art. 6.