Art. 1. Zakres podmiotowy stosowania ustawy

Ustawę stosuje się do osób wykonujących pracę na statku żeglugi śródlądowej zatrudnionych na podstawie umowy o pracę jako członkowie załogi lub personel pokładowy, zwanych dalej „pracownikami”.

Komentarz do Art. 1.

Przepis określa, do jakiej grupy osób stosuje się ustawę o czasie pracy na statkach żeglugi śródlądowej. Obejmuje ona osoby, które wykonują pracę na statku żeglugi śródlądowej, są zatrudnione na podstawie umowy o pracę oraz pełnią funkcję członków załogi albo personelu pokładowego. Wszystkie te elementy wynikają z przepisu i wyznaczają jego zakres podmiotowy.

Ustawa nie odnosi się więc ogólnie do każdej osoby przebywającej na statku ani do każdej osoby wykonującej na nim jakiekolwiek czynności. Znaczenie ma zarówno rodzaj jednostki, na której praca jest wykonywana, podstawa zatrudnienia, jak i przypisana funkcja. Przepis wiąże zastosowanie ustawy z zatrudnieniem pracowniczym, wskazując umowę o pracę jako podstawę wykonywania pracy.

Członkowie załogi i personel pokładowy zostali w tym przepisie objęci wspólnym określeniem „pracownicy”. Jest to oznaczenie używane na potrzeby dalszych regulacji ustawy, ułatwiające wskazywanie osób, których dotyczą jej przepisy. W praktyce art. 1 pełni funkcję przepisu wstępnego: pozwala ustalić, czy dana osoba należy do grupy objętej ustawą, zanim zastosuje się szczegółowe regulacje dotyczące czasu pracy. Sam przepis nie określa jeszcze wymiaru ani organizacji czasu pracy, lecz wskazuje adresatów całej regulacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 993.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

pracownicy

Art. 2.