Art. 514. Zasady kończenia postępowań pobytowych bez orzekania o wydaleniu

1. W decyzji o odmowie lub cofnięciu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, której wydanie zakończy postępowanie wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy i niezakończone do tego dnia decyzją ostateczną, nie orzeka się o zobowiązaniu cudzoziemca do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. W decyzji o:

1) cofnięciu zezwolenia na:

a) osiedlenie się,

b) pobyt rezydenta długoterminowego UE,

2) odmowie nadania cudzoziemcowi statusu uchodźcy, udzielenia ochrony uzupełniającej i udzielenia zgody na pobyt tolerowany,

3) pozbawieniu cudzoziemca azylu,

4) cofnięciu zgody na pobyt tolerowany

kończącej postępowanie wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy i niezakończone do tego dnia decyzją ostateczną nie orzeka się o wydaleniu.

3. Organy prowadzące postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, poinformują organ Straży Granicznej właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca o zakończeniu postępowań, gdy decyzje w tych sprawach staną się ostateczne.

Komentarz do Art. 514.

Przepis ustanawia szczególne zasady dla postępowań dotyczących cudzoziemców, które wszczęto przed dniem wejścia w życie ustawy, lecz do tego dnia nie zakończyły się decyzją ostateczną. Jego znaczenie polega na określeniu, jak powinny wyglądać decyzje kończące takie postępowania oraz jakie informacje należy przekazać Straży Granicznej.

W przypadku decyzji o odmowie albo cofnięciu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony nie orzeka się o zobowiązaniu cudzoziemca do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zasada ta dotyczy wyłącznie postępowań spełniających wskazane w ust. 1 przesłanki, czyli wszczętych przed wejściem ustawy w życie i niezakończonych wcześniej decyzją ostateczną.

Ust. 2 obejmuje kilka innych rodzajów rozstrzygnięć. Chodzi o decyzje dotyczące cofnięcia zezwolenia na osiedlenie się albo pobyt rezydenta długoterminowego UE, odmowy nadania statusu uchodźcy, udzielenia ochrony uzupełniającej lub zgody na pobyt tolerowany, pozbawienia azylu, a także cofnięcia zgody na pobyt tolerowany. W tych przypadkach, przy takich samych warunkach dotyczących momentu wszczęcia i zakończenia postępowania, nie orzeka się o wydaleniu cudzoziemca.

Przepis przewiduje również obowiązek informacyjny. Organy prowadzące postępowania wskazane w ust. 1 i 2 zawiadamiają właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca organ Straży Granicznej o zakończeniu postępowania, gdy wydana decyzja stanie się ostateczna. Regulacja rozdziela więc treść decyzji od późniejszego przekazania informacji o jej ostatecznym charakterze.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 1650.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 513.Art. 515.