Art. 42. Właściwość konsula i ponowne rozpatrzenie sprawy

1. Zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego udziela, odmawia jego udzielenia lub cofa je konsul właściwy ze względu na miejsce stałego zamieszkania cudzoziemca.

2. Odmowa udzielenia lub cofnięcie zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego następuje w drodze decyzji.

3. Od decyzji o odmowie udzielenia lub cofnięciu cudzoziemcowi zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez konsula.

4. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez konsula składa się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji o odmowie udzielenia lub cofnięciu cudzoziemcowi zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego.

Komentarz do Art. 42.

Przepis określa zasady udzielania, odmawiania udzielenia oraz cofania zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego. Zgodnie z ust. 1 kompetencję w tych sprawach ma konsul właściwy ze względu na miejsce stałego zamieszkania cudzoziemca. Oznacza to, że to nie dowolny konsul, lecz konsul ustalony na podstawie miejsca stałego zamieszkania cudzoziemca prowadzi sprawę dotyczącą zezwolenia.

Odmowa udzielenia zezwolenia oraz jego cofnięcie następują w drodze decyzji, co wynika z ust. 2. Przepis nie wskazuje szczegółowych przesłanek, które uzasadniają wydanie takiej decyzji, lecz określa jej formę oraz sposób zakwestionowania. W ust. 3 przewidziano, że od decyzji o odmowie udzielenia lub cofnięciu zezwolenia cudzoziemcowi przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez konsula. Środek ten dotyczy więc dwóch rodzajów rozstrzygnięć, odmowy i cofnięcia zezwolenia.

Istotne znaczenie ma termin określony w ust. 4. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy należy złożyć w ciągu 14 dni od dnia doręczenia decyzji o odmowie udzielenia albo cofnięciu zezwolenia. Przepis wiąże początek tego terminu z doręczeniem decyzji, a nie z samym jej wydaniem. W praktyce regulacja wskazuje właściwy organ, wymaganą formę niekorzystnego rozstrzygnięcia oraz dostępny tryb ponownego rozpoznania sprawy wraz z terminem jego zastosowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 1650.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 41.Art. 43.