Art. 391. Pokrywanie kosztów wykonania decyzji o powrocie

1. Koszty wykonania decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu wydanej przez organ wydającego państwa członkowskiego ponosi cudzoziemiec.

2. Jeżeli cudzoziemiec nie uiści należności z tytułu kosztów, o których mowa w ust. 1, Komendant Główny Straży Granicznej występuje z wnioskiem o zwrot tych kosztów do organu wydającego państwa członkowskiego.

3. Do czasu uiszczenia przez cudzoziemca należności z tytułu kosztów, o których mowa w ust. 1, lub ich zwrotu przez wydające państwo członkowskie koszty te pokrywane są z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych, ze środków będących w dyspozycji Komendanta Głównego Straży Granicznej.

4. Koszty wykonania decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu wydanej przez komendanta oddziału Straży Granicznej lub komendanta placówki Straży Granicznej poniesione przez organy innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej są pokrywane z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych, ze środków będących w dyspozycji Komendanta Głównego Straży Granicznej.

Komentarz do Art. 391.

Przepis określa zasady ponoszenia i finansowania kosztów wykonania decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu. Podstawową zasadą jest to, że koszty decyzji wydanej przez organ wydającego państwa członkowskiego ponosi cudzoziemiec. Chodzi o należności związane z wykonaniem takiej decyzji, które obciążają cudzoziemca niezależnie od tego, że w określonych sytuacjach koszty są początkowo pokrywane ze środków publicznych.

Jeżeli cudzoziemiec nie uiści należności, Komendant Główny Straży Granicznej występuje do organu wydającego państwa członkowskiego z wnioskiem o zwrot tych kosztów. Do czasu zapłaty przez cudzoziemca albo zwrotu przez to państwo koszty są pokrywane z budżetu państwa, z części pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ze środków będących w dyspozycji Komendanta Głównego Straży Granicznej. Oznacza to, że przepis przewiduje tymczasowe finansowanie publiczne, bez rezygnacji z obowiązku zapłaty przez cudzoziemca lub uzyskania zwrotu od wydającego państwa członkowskiego.

Odrębnie uregulowano koszty decyzji wydanej przez komendanta oddziału Straży Granicznej albo komendanta placówki Straży Granicznej, jeżeli zostały one poniesione przez organy innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. W takim przypadku koszty są pokrywane z budżetu państwa, z tej samej części budżetowej i ze środków pozostających w dyspozycji Komendanta Głównego Straży Granicznej. Przepis rozdziela więc odpowiedzialność za koszty cudzoziemca od zasad rozliczeń finansowych między państwami członkowskimi.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 1650.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 390.Art. 392.