Art. 37. Warunki udzielenia zezwolenia na mały ruch graniczny

Zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego można udzielić cudzoziemcowi, który spełnia warunki określone w art. 9 rozporządzenia nr 1931/2006.

Komentarz do Art. 37.

Przepis określa podstawową przesłankę udzielenia zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego. Adresatem regulacji jest cudzoziemiec, a więc osoba, której dotyczy to zezwolenie. Sam status cudzoziemca nie wystarcza jednak do jego uzyskania. Konieczne jest także spełnienie warunków wskazanych w art. 9 rozporządzenia nr 1931/2006.

Użycie sformułowania „można udzielić” oznacza, że przepis określa możliwość udzielenia zezwolenia po spełnieniu wskazanych wymagań, ale nie formułuje zasady, zgodnie z którą zezwolenie przysługuje automatycznie każdemu cudzoziemcowi. Regulacja odsyła przy tym do innego aktu prawnego, w którym określono warunki, jakie należy spełnić. Art. 37 nie powtarza ich treści, lecz wskazuje, że to właśnie ich spełnienie ma znaczenie dla udzielenia zezwolenia.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na połączeniu dwóch elementów: osoby cudzoziemca oraz wymogu spełnienia warunków z art. 9 rozporządzenia nr 1931/2006. Zezwolenie dotyczy wyłącznie przekraczania granicy w ramach małego ruchu granicznego, dlatego przepis nie odnosi się do innych podstaw przekraczania granicy ani do zezwoleń o innym charakterze. Ocena możliwości udzielenia zezwolenia wymaga zatem odniesienia się do warunków wskazanych w przepisie odsyłającym.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 1650.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

cudzoziemcy

Art. 36.Art. 38.